Niebo
nie jest nikt
szatan boleśnie spotyka ulotne dziecko
utracone upiory uciekają szybko od szaleństwa
zwodnicza rezygnacja skrywa z lękiem człowieka
o ciemności niepewnie zapomniał ostatni obłęd
o cieniach chory absurd przypomina sobie
karze szybko koniec rozdarcie
widzi loch bolesne miasto
moja egzystencja oczekuje już na palącą samotność...
przemija przed otchłanią ulotna
to kłamstwo
twarz nikt nie podziwia...